Trudno określić temat

Wypadałoby w końcu napisac drugiego posta. Miałam tu przerwę ponad tydzień i to już na początku prowadzenia bloga xd. Ale co za różnica, i tak tego nikt nie czyta :]
Większośc blogerek zdążyło już napisac posta "Powrót do szkoły", wylac swe żale czy coś podobnego. To dla mnie naprawdę nudne. No i niby kogo obchodzi jakie sobie ktoś kupił wyposażenie? Za to na pewno wielu z was interesuje stroje jakie blogerki włożyły tego właśnie dnia 2 września. Nie, nie mam dla was zdjęcia, chyba głównie dlatego, że nie działa mi kabel USB. Czy tam coś. Nieważne.
Więc o czym ma byc ten post? Jeszcze nie wiem, będę improwizowac. Moją mocną stroną są słowa, a nie zdjęcia, więc na tym blogu głównie będę pisac.

Ja się nawet do pewnego stopnia cieszę, że szkoła wraca. 

Jakieś tam z moich urodzin:

Bez obaw, to było kilka miesięcy temu, teraz jest lepiej xd

Sukienka - Cropp Town

Bransoletka, którą ledwo widac: Oriflame

Wypadałoby jednak coś napisacnawiązujac do roku szkolnego. Teraz czeka mnie 3 klasa - najgorzej. Spoko, damy radę, jakoś przejdę.

Zobaczymy jak to będzie. Co się wydarzy. W tych ostatnich miesiącach tyle przeszłam, a teraz tak nagle - prysło. Dziwne uczucie. Jakbym siłowała się z węzłem i nie mogła go rozplątac, odrzuciłam go więc z rezygnacją, ale wciąż zerkałam ukradkiem, myśląc co powinnam zrobic. I tak o to, kiedy spuściłam wzrok, ktoś/ coś wyzwoliło sznór, tym samym nie pozostawiając mi nic do roboty. 

Powiem wam, co już wiecie (a przynajmniej powinniście). Że życie jest niewierygodne. Płynie swoim rytmem, nie pyta o zdanie, robi z ciebie pajaca. Ale czasem mile zaskakuje. I naprawdę można wyciągnąc dobre wnioski z tego całego obrotu szczęścia przeciw tobie. Bo takie właśnie jest życie.
Po tylu miesiącach znów wróciło. Szczęście. Ale czy napewno? A może już mylę je ze zwyczajnym uśmiechem losu? Bo to jednak nie to samo.
Jak ja bym chciała byc szczęśliwa.. I czasem jestem. Ale do pełni brakuje mi lat świetlnych.